Skip to main content
Anasayfa

Ders Detayı

Ders Tanımı

DersKoduYarıyılT+U SaatKrediAKTS
İNSAN, TOPLUM, KRİZLER VE DAYANIKLILIK: PSİKOSOSYAL YAKLAŞIMLARPSY4123244Güz Dönemi3+036
Ders Programı

Salı 14:40-15:30

Salı 15:40-16:30

Salı 16:40-17:30

Ön Koşul Dersleri
Önerilen Seçmeli Dersler
Dersin Diliİngilizce
Dersin SeviyesiLisans
Dersin TürüPrograma Bağlı Seçmeli
Dersin Koordinatörü
Dersi VerenlerDoç.Dr. Cihat ÇELİK
Dersin Yardımcıları
Dersin AmacıDersin amacı, afet ve insani krizleri birey-aile-topluluk-kurum-toplum düzeylerini birlikte ele alan sosyo-ekolojik bir çerçevede değerlendirebilen; krizlerden etkilenen birey ve toplulukları etik, kültüre duyarlı, hak temelli ve zarar vermeme ilkesi doğrultusunda analiz edebilen; psikolojik ilk yardım, güvenli iletişim, topluluk temelli psikososyal destek ve uygun yönlendirme konusunda temel bilgi ve beceri geliştiren öğrenciler yetiştirmektir.
Dersin İçeriğiBu ders; Kriz, afet, psikososyal yaklaşım ve sosyo-ekolojik bakış,İnsani yardım sistemi, MHPSS piramidi, etik ve hak temelli yaklaşım,Kültür, anlam, stres ve baş etme,Sosyal kimlik, aidiyet, dayanışma ve yardım davranışı,Sosyal sermaye, güven, ağlar ve kaynak kaybı,Kolektif yeterlik, topluluk katılımı ve dirençlilik,Bireysel psikolojik tepkiler ve psikolojik ilk yardım,Aktif dinleme, güvenli kriz iletişimi, damgalama ve yardım arama,Yerinden edilme, ev kaybı, aidiyet; çocuklar ve ergenler,Yas, belirsiz kayıp, kültürel travma ve kolektif hafıza,Kapsayıcılık, kesişimsellik, GBV riski ve koruma, engellilik, yaşlılık, erişilebilirlik ve topluluk temelli PSS,Proje Sunumu,Saha çalışanları, gönüllüler, şefkat yorgunluğu ve ahlaki yaralanma,Bütünleştirme: etik sınırlar, yönlendirme, hesap verebilirlik ve öğrenci sunumları; konularını içermektedir.
Dersin Öğrenme KazanımlarıÖğretim YöntemleriÖlçme Yöntemleri
Kriz, afet, psikososyal destek ve dirençlilik kavramlarını bireysel ve toplumsal düzeyleri ilişkilendirerek açıklayabilmek.
Krizlerin sosyal bağlar, güven, aidiyet, kolektif hafıza, sosyal normlar ve bireysel psikolojik tepkiler üzerindeki etkilerini analiz edebilmek.
Sosyal kimlik, sosyal sermaye, kolektif yeterlik, stres ve baş etme, kaynakların korunması ve risk/koruyucu faktörler yaklaşımlarını vaka analizlerinde kullanabilmek.
Kırılganlığı kişiye sabitlemeden; yaş, toplumsal cinsiyet, engellilik, göçmenlik, yoksulluk, hukuki statü, bakım sorumlulukları ve hizmetlere erişim gibi bağlamsal faktörlerle değerlendirebilmek.
Travma ve travmatik stres kavramlarını afet ve kriz bağlamında açıklayabilmek; travmatik yaşantılara verilen bireysel tepkileri sosyal, kültürel ve bağlamsal etkenlerle birlikte değerlendirebilmek.
Psikolojik ilk yardımın temel ilkelerini, sınırlarını ve etik boyutunu açıklayabilmek; aktif dinleme ve güvenli iletişim becerilerini temel düzeyde uygulayabilmek.
Çocuklar, ergenler, aileler, kadınlar, yaşlılar, engelliler, göçmenler ve saha çalışanları için farklılaşan psikososyal destek ihtiyaçlarını analiz edebilmek.
Topluluk temelli psikososyal destek faaliyetlerini katılım, hesap verebilirlik, zarar vermeme ve uluslararası insani yardım standartlarıyla ilişkilendirebilmek.
İkincil travmatizasyon, tükenmişlik, şefkat yorgunluğu ve ahlaki yaralanma risklerini tanıyabilmek.
Bir afet/kriz vakası için bireysel ve topluluk düzeylerini birleştiren, etik riskleri ve yönlendirme mekanizmalarını içeren bütüncül bir psikososyal destek modeli tasarlayabilmek.
Öğretim Yöntemleri:
Ölçme Yöntemleri:

Ders Akışı

SıraKonularÖn Hazırlık
1Kriz, afet, psikososyal yaklaşım ve sosyo-ekolojik bakış
2İnsani yardım sistemi, MHPSS piramidi, etik ve hak temelli yaklaşım
3Kültür, anlam, stres ve baş etme
4Sosyal kimlik, aidiyet, dayanışma ve yardım davranışı
5Sosyal sermaye, güven, ağlar ve kaynak kaybı
6Kolektif yeterlik, topluluk katılımı ve dirençlilik
7Bireysel psikolojik tepkiler ve psikolojik ilk yardım
8Aktif dinleme, güvenli kriz iletişimi, damgalama ve yardım arama
9Yerinden edilme, ev kaybı, aidiyet; çocuklar ve ergenler
10Yas, belirsiz kayıp, kültürel travma ve kolektif hafıza
11Kapsayıcılık, kesişimsellik, GBV riski ve koruma, engellilik, yaşlılık, erişilebilirlik ve topluluk temelli PSS
12Proje Sunumu
13Saha çalışanları, gönüllüler, şefkat yorgunluğu ve ahlaki yaralanma
14Bütünleştirme: etik sınırlar, yönlendirme, hesap verebilirlik ve öğrenci sunumları
Kaynak
1. AFAD. (2024). Psikososyal destek akreditasyon kılavuzu. https://akreditasyon.afad.gov.tr/ 2. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (n.d.). Afet ve acil durumlarda psikososyal destek. https://www.aile.gov.tr/sss/afet-ve-acil-durumlarda-psikososyal-destek/ 3. Akhtar, S. (1999). Immigration and identity: Turmoil, treatment, and transformation. Jason Aronson. 4. Aldrich, D. P. (2012). Building resilience: Social capital in post-disaster recovery. University of Chicago Press. 5. Alexander, J. C. (2004). Toward a theory of cultural trauma. In J. C. Alexander, R. Eyerman, B. Giesen, N. J. Smelser, & P. Sztompka (Eds.), Cultural trauma and collective identity (pp. 1–30). University of California Press. https://doi.org/10.1525/california/9780520235946.003.0001 6. Bandura, A. (2000). Exercise of human agency through collective efficacy. Current Directions in Psychological Science, 9(3), 75–78. https://doi.org/10.1111/1467-8721.00064 7. Betancourt, T. S., & Khan, K. T. (2008). The mental health of children affected by armed conflict: Protective processes and pathways to resilience. International Review of Psychiatry, 20(3), 317–328. https://doi.org/10.1080/09540260802090363 8. Bonanno, G. A. (2004). Loss, trauma, and human resilience: Have we underestimated the human capacity to thrive after extremely aversive events? American Psychologist, 59(1), 20–28. https://doi.org/10.1037/0003-066X.59.1.20 9. Boss, P. (1999). Ambiguous loss: Learning to live with unresolved grief. Harvard University Press. 10. Bronfenbrenner, U. (1979). The ecology of human development: Experiments by nature and design. Harvard University Press. 11. CHS Alliance, Groupe URD, & Sphere Association. (2024). Core humanitarian standard on quality and accountability. https://www.corehumanitarianstandard.org/ 12. Drury, J., Carter, H., Cocking, C., Ntontis, E., Tekin Güven, S., & Amlôt, R. (2019). Facilitating collective psychosocial resilience in the public in emergencies: Twelve recommendations based on the social identity approach. Frontiers in Public Health, 7, Article 141. https://doi.org/10.3389/fpubh.2019.00141 13. Figley, C. R. (Ed.). (1995). Compassion fatigue: Coping with secondary traumatic stress disorder in those who treat the traumatized. Brunner/Mazel. 14. Goffman, E. (1963). Stigma: Notes on the management of spoiled identity. Prentice-Hall. 15. Hobfoll, S. E. (1989). Conservation of resources: A new attempt at conceptualizing stress. American Psychologist, 44(3), 513–524. https://doi.org/10.1037/0003-066X.44.3.513 16. Hobfoll, S. E., Watson, P., Bell, C. C., Bryant, R. A., Brymer, M. J., Friedman, M. J., Friedman, M., Gersons, B. P. R., de Jong, J. T. V. M., Layne, C. M., Maguen, S., Neria, Y., Norwood, A. E., Pynoos, R. S., Reissman, D., Ruzek, J. I., Shalev, A. Y., Solomon, Z., Steinberg, A. M., & Ursano, R. J. (2007). Five essential elements of immediate and mid-term mass trauma intervention: Empirical evidence. Psychiatry, 70(4), 283–315. https://doi.org/10.1521/psyc.2007.70.4.283 17. Inter-Agency Standing Committee. (2007). IASC guidelines on mental health and psychosocial support in emergency settings. 18. Inter-Agency Standing Committee. (2018). The gender handbook for humanitarian action. 19. Inter-Agency Standing Committee. (2022). Mental health and psychosocial support minimum service package. 20. International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies Reference Centre for Psychosocial Support. (2018). A guide to psychological first aid for Red Cross and Red Crescent Societies. 21. Lazarus, R. S., & Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. Springer Publishing Company. 22. Litz, B. T., Stein, N., Delaney, E., Lebowitz, L., Nash, W. P., Silva, C., & Maguen, S. (2009). Moral injury and moral repair in war veterans: A preliminary model and intervention strategy. Clinical Psychology Review, 29(8), 695–706. https://doi.org/10.1016/j.cpr.2009.07.003 23. Masten, A. S. (2014). Ordinary magic: Resilience in development. Guilford Press. 24. Miller, K. E., & Rasmussen, A. (2010). War exposure, daily stressors, and mental health in conflict and post-conflict settings: Bridging the divide between trauma-focused and psychosocial frameworks. Social Science & Medicine, 70(1), 7–16. https://doi.org/10.1016/j.socscimed.2009.09.029 25. Milli Eğitim Bakanlığı. (n.d.). Psikososyal destek dokümanları. https://orgm.meb.gov.tr/ 26. Norris, F. H., Stevens, S. P., Pfefferbaum, B., Wyche, K. F., & Pfefferbaum, R. L. (2008). Community resilience as a metaphor, theory, set of capacities, and strategy for disaster readiness. American Journal of Community Psychology, 41(1–2), 127–150. https://doi.org/10.1007/s10464-007-9156-6 27. Sphere Association. (2018). The Sphere handbook: Humanitarian charter and minimum standards in humanitarian response. 28. Stamm, B. H. (2010). The concise ProQOL manual (2nd ed.). ProQOL.org. 29. The Alliance for Child Protection in Humanitarian Action. (2019). Minimum standards for child protection in humanitarian action (2019 ed.). 30. UNICEF Türkiye, & Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı. (2015). Van-Erciş depremleri sonrası yürütülen psikososyal destek programlarının değerlendirilmesi. 31. World Health Organization, War Trauma Foundation, & World Vision International. (2011). Psychological first aid: Guide for field workers. World Health Organization. https://www.who.int/publications/i/item/9789241548205

Dersin Program Yeterliliklerine Katkısı

Dersin Program Yeterliliklerine Katkısı
NoProgram Yeterliliği Katkı Düzeyi
12345
1
Psikolojinin farklı alt alanlarının temel kavramlarını ve kuramlarını açıklar.
X
2
Psikoloji tarihindeki kuram ve ekolleri karşılaştırır.
X
3
Alandaki yeni gelişmeleri mevcut bilgileriyle ilişkilendirir.
X
4
Psikolojik sorunları tanır, yorumlar, uzmanlık bilgisini kullanarak çözüm sunar veya doğru yönlendirmeyi yapar.
X
5
Uygun bilimsel yöntemlerle bir araştırma yapma, bulguları yorumlama, sonuçlarını akademik camiada duyurma becerisine sahiptir.
X
6
Alanı ile ilgili proje ekiplerinde yer alır.
X
7
Karşılaştığı yeni görüşleri taraf tutmadan bilimsel bakış açısıyla sorgular ve eleştirir.
X
8
Yaşam boyu öğrenme prensibini kendisine ilke edinir, alanıyla ilgili yeni gelişmeleri takip eder.
X
9
Bir problemle ilgili bulgularını, bilgisini ve çözüm önerilerini meslektaşlarıyla veya konunun yabancısı olan kişilerle, yazılı veya sözlü olarak uygun bir dille paylaşır.
X
10
Toplumsal sorumluluk bilincine sahip olup mesleki kazanımlarını çevresindeki sorunların çözümünde kullanır.
X
11
Ölçme-değerlendirmede kullanılan psikolojinin temel araçlarını tanır, bu araçları kullanma becerisine sahiptir.
X
12
Mesleki sorumluluklarını, yetki ve sınırlarını açıklar.
X
13
Araştırma ve uygulamada etik ilkelere riayet eder.
X
14
Araştırma ve uygulamada bireysel ve kültürel çeşitlilikleri önemser.
X
15
Temel seviye İngilizce okuma, yazma, dinleme ve konuşma becerisine sahiptir.
X

Değerlendirme Sistemi

Katkı DüzeyiMutlak Değerlendirme
Ara Sınavın Başarıya Oranı 40
Genel Sınavın Başarıya Oranı 60
Toplam 100
AKTS / İşyükü Tablosu
EtkinlikSayıSüresi (Saat)Toplam İş Yükü (Saat)
Toplam İş Yükü (Saat)0
Dersin AKTS Kredisi = Toplam İş Yükü (Saat)/30*=(0/30)0
Dersin AKTS Kredisi: *30 saatlik çalışma 1 AKTS kredisi sayılmaktadır.

Dersin Detaylı Bilgileri

Ders Tanımı

DersKoduYarıyılT+U SaatKrediAKTS
İNSAN, TOPLUM, KRİZLER VE DAYANIKLILIK: PSİKOSOSYAL YAKLAŞIMLARPSY4123244Güz Dönemi3+036
Ders Programı

Salı 14:40-15:30

Salı 15:40-16:30

Salı 16:40-17:30

Ön Koşul Dersleri
Önerilen Seçmeli Dersler
Dersin Diliİngilizce
Dersin SeviyesiLisans
Dersin TürüPrograma Bağlı Seçmeli
Dersin Koordinatörü
Dersi VerenlerDoç.Dr. Cihat ÇELİK
Dersin Yardımcıları
Dersin AmacıDersin amacı, afet ve insani krizleri birey-aile-topluluk-kurum-toplum düzeylerini birlikte ele alan sosyo-ekolojik bir çerçevede değerlendirebilen; krizlerden etkilenen birey ve toplulukları etik, kültüre duyarlı, hak temelli ve zarar vermeme ilkesi doğrultusunda analiz edebilen; psikolojik ilk yardım, güvenli iletişim, topluluk temelli psikososyal destek ve uygun yönlendirme konusunda temel bilgi ve beceri geliştiren öğrenciler yetiştirmektir.
Dersin İçeriğiBu ders; Kriz, afet, psikososyal yaklaşım ve sosyo-ekolojik bakış,İnsani yardım sistemi, MHPSS piramidi, etik ve hak temelli yaklaşım,Kültür, anlam, stres ve baş etme,Sosyal kimlik, aidiyet, dayanışma ve yardım davranışı,Sosyal sermaye, güven, ağlar ve kaynak kaybı,Kolektif yeterlik, topluluk katılımı ve dirençlilik,Bireysel psikolojik tepkiler ve psikolojik ilk yardım,Aktif dinleme, güvenli kriz iletişimi, damgalama ve yardım arama,Yerinden edilme, ev kaybı, aidiyet; çocuklar ve ergenler,Yas, belirsiz kayıp, kültürel travma ve kolektif hafıza,Kapsayıcılık, kesişimsellik, GBV riski ve koruma, engellilik, yaşlılık, erişilebilirlik ve topluluk temelli PSS,Proje Sunumu,Saha çalışanları, gönüllüler, şefkat yorgunluğu ve ahlaki yaralanma,Bütünleştirme: etik sınırlar, yönlendirme, hesap verebilirlik ve öğrenci sunumları; konularını içermektedir.
Dersin Öğrenme KazanımlarıÖğretim YöntemleriÖlçme Yöntemleri
Kriz, afet, psikososyal destek ve dirençlilik kavramlarını bireysel ve toplumsal düzeyleri ilişkilendirerek açıklayabilmek.
Krizlerin sosyal bağlar, güven, aidiyet, kolektif hafıza, sosyal normlar ve bireysel psikolojik tepkiler üzerindeki etkilerini analiz edebilmek.
Sosyal kimlik, sosyal sermaye, kolektif yeterlik, stres ve baş etme, kaynakların korunması ve risk/koruyucu faktörler yaklaşımlarını vaka analizlerinde kullanabilmek.
Kırılganlığı kişiye sabitlemeden; yaş, toplumsal cinsiyet, engellilik, göçmenlik, yoksulluk, hukuki statü, bakım sorumlulukları ve hizmetlere erişim gibi bağlamsal faktörlerle değerlendirebilmek.
Travma ve travmatik stres kavramlarını afet ve kriz bağlamında açıklayabilmek; travmatik yaşantılara verilen bireysel tepkileri sosyal, kültürel ve bağlamsal etkenlerle birlikte değerlendirebilmek.
Psikolojik ilk yardımın temel ilkelerini, sınırlarını ve etik boyutunu açıklayabilmek; aktif dinleme ve güvenli iletişim becerilerini temel düzeyde uygulayabilmek.
Çocuklar, ergenler, aileler, kadınlar, yaşlılar, engelliler, göçmenler ve saha çalışanları için farklılaşan psikososyal destek ihtiyaçlarını analiz edebilmek.
Topluluk temelli psikososyal destek faaliyetlerini katılım, hesap verebilirlik, zarar vermeme ve uluslararası insani yardım standartlarıyla ilişkilendirebilmek.
İkincil travmatizasyon, tükenmişlik, şefkat yorgunluğu ve ahlaki yaralanma risklerini tanıyabilmek.
Bir afet/kriz vakası için bireysel ve topluluk düzeylerini birleştiren, etik riskleri ve yönlendirme mekanizmalarını içeren bütüncül bir psikososyal destek modeli tasarlayabilmek.
Öğretim Yöntemleri:
Ölçme Yöntemleri:

Ders Akışı

SıraKonularÖn Hazırlık
1Kriz, afet, psikososyal yaklaşım ve sosyo-ekolojik bakış
2İnsani yardım sistemi, MHPSS piramidi, etik ve hak temelli yaklaşım
3Kültür, anlam, stres ve baş etme
4Sosyal kimlik, aidiyet, dayanışma ve yardım davranışı
5Sosyal sermaye, güven, ağlar ve kaynak kaybı
6Kolektif yeterlik, topluluk katılımı ve dirençlilik
7Bireysel psikolojik tepkiler ve psikolojik ilk yardım
8Aktif dinleme, güvenli kriz iletişimi, damgalama ve yardım arama
9Yerinden edilme, ev kaybı, aidiyet; çocuklar ve ergenler
10Yas, belirsiz kayıp, kültürel travma ve kolektif hafıza
11Kapsayıcılık, kesişimsellik, GBV riski ve koruma, engellilik, yaşlılık, erişilebilirlik ve topluluk temelli PSS
12Proje Sunumu
13Saha çalışanları, gönüllüler, şefkat yorgunluğu ve ahlaki yaralanma
14Bütünleştirme: etik sınırlar, yönlendirme, hesap verebilirlik ve öğrenci sunumları
Kaynak
1. AFAD. (2024). Psikososyal destek akreditasyon kılavuzu. https://akreditasyon.afad.gov.tr/ 2. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (n.d.). Afet ve acil durumlarda psikososyal destek. https://www.aile.gov.tr/sss/afet-ve-acil-durumlarda-psikososyal-destek/ 3. Akhtar, S. (1999). Immigration and identity: Turmoil, treatment, and transformation. Jason Aronson. 4. Aldrich, D. P. (2012). Building resilience: Social capital in post-disaster recovery. University of Chicago Press. 5. Alexander, J. C. (2004). Toward a theory of cultural trauma. In J. C. Alexander, R. Eyerman, B. Giesen, N. J. Smelser, & P. Sztompka (Eds.), Cultural trauma and collective identity (pp. 1–30). University of California Press. https://doi.org/10.1525/california/9780520235946.003.0001 6. Bandura, A. (2000). Exercise of human agency through collective efficacy. Current Directions in Psychological Science, 9(3), 75–78. https://doi.org/10.1111/1467-8721.00064 7. Betancourt, T. S., & Khan, K. T. (2008). The mental health of children affected by armed conflict: Protective processes and pathways to resilience. International Review of Psychiatry, 20(3), 317–328. https://doi.org/10.1080/09540260802090363 8. Bonanno, G. A. (2004). Loss, trauma, and human resilience: Have we underestimated the human capacity to thrive after extremely aversive events? American Psychologist, 59(1), 20–28. https://doi.org/10.1037/0003-066X.59.1.20 9. Boss, P. (1999). Ambiguous loss: Learning to live with unresolved grief. Harvard University Press. 10. Bronfenbrenner, U. (1979). The ecology of human development: Experiments by nature and design. Harvard University Press. 11. CHS Alliance, Groupe URD, & Sphere Association. (2024). Core humanitarian standard on quality and accountability. https://www.corehumanitarianstandard.org/ 12. Drury, J., Carter, H., Cocking, C., Ntontis, E., Tekin Güven, S., & Amlôt, R. (2019). Facilitating collective psychosocial resilience in the public in emergencies: Twelve recommendations based on the social identity approach. Frontiers in Public Health, 7, Article 141. https://doi.org/10.3389/fpubh.2019.00141 13. Figley, C. R. (Ed.). (1995). Compassion fatigue: Coping with secondary traumatic stress disorder in those who treat the traumatized. Brunner/Mazel. 14. Goffman, E. (1963). Stigma: Notes on the management of spoiled identity. Prentice-Hall. 15. Hobfoll, S. E. (1989). Conservation of resources: A new attempt at conceptualizing stress. American Psychologist, 44(3), 513–524. https://doi.org/10.1037/0003-066X.44.3.513 16. Hobfoll, S. E., Watson, P., Bell, C. C., Bryant, R. A., Brymer, M. J., Friedman, M. J., Friedman, M., Gersons, B. P. R., de Jong, J. T. V. M., Layne, C. M., Maguen, S., Neria, Y., Norwood, A. E., Pynoos, R. S., Reissman, D., Ruzek, J. I., Shalev, A. Y., Solomon, Z., Steinberg, A. M., & Ursano, R. J. (2007). Five essential elements of immediate and mid-term mass trauma intervention: Empirical evidence. Psychiatry, 70(4), 283–315. https://doi.org/10.1521/psyc.2007.70.4.283 17. Inter-Agency Standing Committee. (2007). IASC guidelines on mental health and psychosocial support in emergency settings. 18. Inter-Agency Standing Committee. (2018). The gender handbook for humanitarian action. 19. Inter-Agency Standing Committee. (2022). Mental health and psychosocial support minimum service package. 20. International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies Reference Centre for Psychosocial Support. (2018). A guide to psychological first aid for Red Cross and Red Crescent Societies. 21. Lazarus, R. S., & Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. Springer Publishing Company. 22. Litz, B. T., Stein, N., Delaney, E., Lebowitz, L., Nash, W. P., Silva, C., & Maguen, S. (2009). Moral injury and moral repair in war veterans: A preliminary model and intervention strategy. Clinical Psychology Review, 29(8), 695–706. https://doi.org/10.1016/j.cpr.2009.07.003 23. Masten, A. S. (2014). Ordinary magic: Resilience in development. Guilford Press. 24. Miller, K. E., & Rasmussen, A. (2010). War exposure, daily stressors, and mental health in conflict and post-conflict settings: Bridging the divide between trauma-focused and psychosocial frameworks. Social Science & Medicine, 70(1), 7–16. https://doi.org/10.1016/j.socscimed.2009.09.029 25. Milli Eğitim Bakanlığı. (n.d.). Psikososyal destek dokümanları. https://orgm.meb.gov.tr/ 26. Norris, F. H., Stevens, S. P., Pfefferbaum, B., Wyche, K. F., & Pfefferbaum, R. L. (2008). Community resilience as a metaphor, theory, set of capacities, and strategy for disaster readiness. American Journal of Community Psychology, 41(1–2), 127–150. https://doi.org/10.1007/s10464-007-9156-6 27. Sphere Association. (2018). The Sphere handbook: Humanitarian charter and minimum standards in humanitarian response. 28. Stamm, B. H. (2010). The concise ProQOL manual (2nd ed.). ProQOL.org. 29. The Alliance for Child Protection in Humanitarian Action. (2019). Minimum standards for child protection in humanitarian action (2019 ed.). 30. UNICEF Türkiye, & Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı. (2015). Van-Erciş depremleri sonrası yürütülen psikososyal destek programlarının değerlendirilmesi. 31. World Health Organization, War Trauma Foundation, & World Vision International. (2011). Psychological first aid: Guide for field workers. World Health Organization. https://www.who.int/publications/i/item/9789241548205

Dersin Program Yeterliliklerine Katkısı

Dersin Program Yeterliliklerine Katkısı
NoProgram Yeterliliği Katkı Düzeyi
12345
1
Psikolojinin farklı alt alanlarının temel kavramlarını ve kuramlarını açıklar.
X
2
Psikoloji tarihindeki kuram ve ekolleri karşılaştırır.
X
3
Alandaki yeni gelişmeleri mevcut bilgileriyle ilişkilendirir.
X
4
Psikolojik sorunları tanır, yorumlar, uzmanlık bilgisini kullanarak çözüm sunar veya doğru yönlendirmeyi yapar.
X
5
Uygun bilimsel yöntemlerle bir araştırma yapma, bulguları yorumlama, sonuçlarını akademik camiada duyurma becerisine sahiptir.
X
6
Alanı ile ilgili proje ekiplerinde yer alır.
X
7
Karşılaştığı yeni görüşleri taraf tutmadan bilimsel bakış açısıyla sorgular ve eleştirir.
X
8
Yaşam boyu öğrenme prensibini kendisine ilke edinir, alanıyla ilgili yeni gelişmeleri takip eder.
X
9
Bir problemle ilgili bulgularını, bilgisini ve çözüm önerilerini meslektaşlarıyla veya konunun yabancısı olan kişilerle, yazılı veya sözlü olarak uygun bir dille paylaşır.
X
10
Toplumsal sorumluluk bilincine sahip olup mesleki kazanımlarını çevresindeki sorunların çözümünde kullanır.
X
11
Ölçme-değerlendirmede kullanılan psikolojinin temel araçlarını tanır, bu araçları kullanma becerisine sahiptir.
X
12
Mesleki sorumluluklarını, yetki ve sınırlarını açıklar.
X
13
Araştırma ve uygulamada etik ilkelere riayet eder.
X
14
Araştırma ve uygulamada bireysel ve kültürel çeşitlilikleri önemser.
X
15
Temel seviye İngilizce okuma, yazma, dinleme ve konuşma becerisine sahiptir.
X

Değerlendirme Sistemi

Katkı DüzeyiMutlak Değerlendirme
Ara Sınavın Başarıya Oranı 40
Genel Sınavın Başarıya Oranı 60
Toplam 100

Sayısal Veriler

Bilgi / Destek Butonu